31.12.2011 09:32

Áramótin 2011-2012

 

 

Jæja, þá eru áramótin að renna upp og þá er góður siður að líta yfir farinn veg, eða árið sem er að líða og einhvern veginn finnst mér ekkert geta sagt sérstakt um þetta ár, þetta var ekki gott ár.  Ég hef fundið fyrir svo mikilli andlegri þreytu vegna alls þessa leiðinda stjórnmála en samt eru margir frábærir hlutir sem gerðust.

Við fórum til útlanda fjölskyldan en það höfðum við ekki gert í mörg ár.  Fín ferð en ekkert sérstakt situr eftir. 

Þráinn náði að hífa leikfélagið upp úr lægstu lægðum og nú er það aftur komið á blað með öðrum áhugaleikfélögum og jafnvel meira en það því Fúsi Froskagleypir setti met bæði í aðsókna á sýningum og eins virðist DVD diskurinn vera að rúlla feitt.  Heyri úr öllum hornum að krakkar hafi verið að horfa á hann eða horfi á hann daglega svo það eru auðvitað frábærar fréttir líka.  Þráinn minn formaðurinn lét líka stórt hlutverg í fyrri uppsetningunni á leikritinu og svo lét Ástrós Mirra stórt hlutverk í báðum uppfærslunum og þau eru bæði sem sagt í sýningunni sem var tekin uppá DVD.  En þetta sýningarferli tók á því auðvitað er það erfitt sérstaklega fyrir börn að eiga ekki helgarfrí í nærri hálft ár.  Þannig að þegar síðasta sýning var þá voru svona blendnar tilfinningar sem bærðust um í minni fjölskyldu.

Ég seldi nokkrar myndir til notkunar í markaðs- og kynningarefni og var það mjög ánægjulegt.  Ég var líka fengin til að taka starfsmannamyndir af starfsfólki Maritech eftir að myndirnar frá ljósmyndaranum sem kom að taka þær floppuðu (enda gaf hann hverjum og einum 2 mín í tökur og það dugir bara ekki fyrir flesta)  Hann er samt góður ljósmyndari þessi strákur, ég hef séð frábærar myndir eftir hann en þetta var greinilega ekki hans sérgrein, þe. fólk.

Já og við fórum tvisvar í hálendisferðir með Sigga stjúpa, sem voru æðislegar, við eigum nefnilega ekki bíl sem gengur þangað og frábært að fá ferð með honum, og líklega frábært fyrir hann að fá félagsskap af okkur. Konný og Markús komu með í aðra ferðina og svo fórum við Konný líka saman tvær í hringferð um Snæfellsnesið og það var æðisleg ferð líka.  Ég er sko búin að uppgötva nýjan ferðamáta hér á Íslandi og er það að vakna eldsnemma og fara og stað fyrir kl. 7 á morgnanna og ferðast allan daginn og koma kannski heim um og eftir miðnætti og hafa þar með fengið út úr ferðalaginu tveggja daga túr á einum degi og eiga svo hinn daginn á helginni heima í afslöppun og kósíheitum.  Miklu frekar en að vera að þvælast með tjald og eyða hálfum degi í að finna tjaldstæði, tjalda og allt það vesen.  Ætla að gera meira af þessu í framtíðinni, hver sem hún verður.

Ég fór líka á ljósmyndanámskeið hjá Gassa sem var ofboðslega skemmtilegt og við systur erum að spá í að reyna að fara á námskeið  í lightroom vinnslu hjá öðrum ljósmyndara á næsta ári, vonandi gengur það eftir.  Annars höldum við áfram sjálsnáminu sem er alveg að skila sínu líka.

Aðrir sigrar á árinu eru talsvert minni, en auðvitað eru þeir margir.  Það var oft mjög gaman að fá að leika bestu frænku í heimi með Ríkharði ljónshjarta og sjarmatrölli.  Það er líka búið að vera æðislegt að fylgjast með hinu sjarmatröllinu sem fæddist á árinu og verður gaman að fylgjast með honum í framtíðinni.  Eins hafa öll systkinabörnin verið að gera frábæra hluti í námi og áhugamálum þó þau lendi ekki á síðum dagblaða og þess háttar.  Allt frábærir krakkar í okkar fjölskyldum og gott fólk.

En það skyggir óneitanlega mikið á að Þráni var sagt upp vinnunni og það varð leiðindamál og hann endaði á að sækja sér vinnu í Noregi.  Sem aftur á móti þýðir að kannski verða stórbreytingar á okkar högum á næsta ári, hver veit.  Ég er alla vega ekki tilbúin í annað ár eins og það síðasta og þá er ég að meina þjóðfélagslega.  Ég er orðin svo þreytt á allri þessari neikvæðni sem ríkir á Íslandi, allri þessari græðgi sem líka virðist vera að tröllríða öllum.  Öllum þessum óheiðarleika sem hefur viðgengist og allt of mörgum finnst allt í lagi af því að það er kannski á gráu svæði, en ekki endilega hreinn glæpur.  Mig langar í bjartsýni, von og gleði.  Ég þurfti að hlusta á lagið hans Rúna Júl í flutningi Palla nánast daglega til að geta verið í góðu skapi og ég þurfti á tímabili að hætta að horfa á fréttir því ég varð bara þunglynd af því.  Ég er nefnilega ein af þeim sem á það til og þarf alltaf að vera vakandi og passa mig á að lenda ekki í aðstæðum sem draga mig niður.

En Þráinn er sem sagt farinn að vinna í Noregi í bæ sem heitir Mandal og er sunnarlega, með baðstrendur, fallegt landslag og skóga.  Honum líkar vel þarna So far, er bara búinn að vera í 5 vikur, sem mér fannst nú alveg vera á við 7.  Saknaði hans mikið og var pínu einmana, þá get ég alveg ímyndað mér hvernig honum hafi liðið.  Samt er hann alltaf kátur og  finnst þetta bara vera tækifæri sem honum hlotnaðist.  Ég get svo sem alveg verið sammála því og ef okkur Ástrós Mirru líst vel á þennan stað þegar við förum að heimsækja hann í lok febrúar, þá tökum við ákvörðun upp frá því um flutning.  En það verður þá gerð prufa til eins árs og framtíðin skoðuð út frá því.  Að mörgu leiti finnst mér þetta mjög spennandi, en að mörgu leiti óskaplega stórt skref og mikið sem þarf að hugsa um áður en hægt sé að taka það.

En einhvern veginn virðist okkur ætlað að breyta til á 15 ára fresti því við kynntumst eins og flestir vita 1982 í Eyjum.  1996 flutti Þráinn á undan mér uppá land, ég kom 4 mánuðum seinna og við hreiðruðum um okkur í Hafnarfirðinum.  Núna 2011 er hann fluttur til Noregs að vinna og þá er þetta spurning hvort við mæðgur förum á eftir honum nokkrum mánuðum seinna.  Það kemur í ljós í mars á næsta ári hvað við gerum.  En ef við flytjum þá gerum við það næsta sumar, notum þá sumarfríið til að koma okkur fyrir og kynnast aðstæðum.  Það verður auðvitað ekki auðvelt fyrir Ástrós Mirru að byrja í skóla í nýju landi en krakkar hafa ótrúlega mikla aðlögunarhæfileika og hún er spennt fyrir þessum breytingum sem hjálpar til.  Það væri verra ef hún væri ósátt, ég er ekki viss um að við værum neitt að skoða þennan möguleika þá.

En allavega gott fólk, árið 2012 rennur upp á morgun og ég vona svo sannarlega að það verði gott ár, fyrir okkur öll.

Ætla að enda þetta með því að deila með ykkur uppáhaldsmáltækjunum mínum sem mér finnst svo ótrúlega oft eiga við.

 

Engin veit hvað átt hefur fyrr en misst hefur.

Þetta sannaðist vel hjá mér núna, þegar Þráinn var farinn til Noregs og ég þurfti bókstaflega að sjá um allt, og gera allt sjálf og fattaði bara hvað hann er frábær, sætur og góður eiginmaður.
 

Enginn veit sýna framtíð fyrr en öll er

Þetta spakmæli á við núna, þegar manni sýnist að það geti orðið breytingar á okkar högum, það veit enginn alla framtíðina fyrr en henni er lokið, það er nokkuð ljóst.
 

Lífið er bara eitt leikrit, það er bara spurning í hvaða hlutverk við förum í miðað við aðstæður

Þetta er heimatilbúið spakmæli, því einn góður vinnufélagi minn sagði þetta einu sinni við mig og ég hef viljað halda þessari setningu uppi, málið er nefnilega að það fer alveg eftir því við hvern þú talar í hvaða hlutverki þú ert.  Ef ég tala við viðskiptavin sem er uppáklæddur í dragt og háa hæla, þá fer ég í allt ananð hlutverk en ég er í þegar ég tala við konu sem er með mér í ljósmyndaklúbbnum og stendur fyrir framan mig ómáluð klædd í hlý föt og með góða myndavél og tilbúin að framkvæma listaverk á vélina sína.  Ég finn reyndar svo oft fyrir því að ég geti sjaldnar og sjaldnar verið ég sjálf, nema kannski í ljósmynduninni og heima hjá mér.  Það eru gerðar allt of miklar kröfur í okkar þjóðfélagi um að við séum svona og svona og ekki nóg þol hjá okkur að taka fólki eins og það er.  Og nú hljómar Palli aftur í hausnum í mér því hann söng líka annað lag, sem segir Ég er það sem Ég er.  Frábært lag, frábær orð.
 

Sá sem spyr er bjáni í bili, en sá sem spyr aldrei verður alltaf bjáni

Þetta er bara uppáhalds.  Heyrði það fyrst á Raufarhöfn þegar við Þráinn fórum þangað í brúðkaupsferð að leika í bíómynd.  Hef oft hugsað um það sérstaklega þegar ég er á námskeiðum og virðist oft vera eina manneskjan sem skilur ekki hlutina.  Er allavega eina manneskjan sem spyr oft á tíðum og oft hef ég komist að því eftirá að hinir skyldu ekki neitt en þorðu ekki að spyrja.  Gott spakmæli og skýrir sig algjörlega sjálft.

Lífið er gáta, lausnin er aftaná.

Þetta er líka búið að uppáhaldsspakmæli lengi og segir sig sjálft.
 
Jæja gott fólk þá fer þessu síðasta bloggi ársins og ljúka og ég óska ykkur gleðilegs nýs árs og bið ykkur að ganga hægt um gleðinnar dyr og fara varlega með flugeldana.
 
Notið gleraugun, líka fullorðnir.
 
Ykkar 
Kristín Jóna
Flettingar í dag: 251
Gestir í dag: 22
Flettingar í gær: 372
Gestir í gær: 41
Samtals flettingar: 310847
Samtals gestir: 64530
Tölur uppfærðar: 19.5.2012 20:06:51