Jæja, þá er maður bara búin að sjá játninguna nánast orð fyrir orð.

Ég skil alveg reiði aðstandenda Hannesar en ég held samt að þau muni sjá eftir því að hafa sent fjölmiðlum þessa játningu því hún gerir ekkert fyrir þeirra málstað.  Við finnum öll til með þeim og það sorglegasta er kannski að Gunnari fannst Hannes vera fínn gaur.  Hann kom bara í veg í fyrir að hann og Hildur gætu verið saman, eða það var það sem Gunnar hélt.

Ég get ekki neitað því að ég sem hef alltaf talið mig mannþekkjara hafi getað unnið með svona sjúkum manni án þess að skynja það.  Í marga mánuði var hann að plana þetta.  Meðan hann sat við hliðina á mér og setti upp virtual vélina í tölvuna mína.  Meðan hann sat við hliðina á mér og ræddi við um væntanlega þjóðhátíð sem hann ætlaði að fara á, með Hildi og Hannesi.  Meðan hann sat við hliðina á mér og og og og...... meðan ég tók utan um hann og bað hann að vera sterkan eftir útreiðina sem hann fékk frá DV.

Ég hef lent í því að fólk vilji gera lítið úr tilfinningum mínum í þessu máli og það er allt í lagi, fólk má nefnilega alveg gera grín að mér, ég get alveg dílað við það en það áttar sig kannski ekki á að þessi drengur vann með mér í 2 - 3 ár og mér fannst hann alltaf frekar umkomulaus og gerði í því að reyna að ná sambandi við hann en auðvitað gekk það ekkert sérstaklega vel þar sem ég var hundgömul kelling í hans augum og það er ósköp eðlilegt að tvítugum strák finnist það, ég er jafnvel eldri en mamma hans og það segir sitt.  En svikin sem við vinnufélagarnir urðum fyrir eru talsverð.  Það að átta sig á því að næsti maður sem situr við hliðina á þér í jafnvel í 2 ár geti verið svo sjúkur að hann drepi mann það er talsvert sjokk og þeir sem ekki skilja það, skilja sjálfsagt ekki margt.

En mikið óskaplega hef ég mikla samúð með móður þessa drengs.  Lífið hefur ekki verið þessar fjölskyldu auðvelt og ekki verður það auðveldara núna.  Það sem ég hef mestar áhyggjur af er að ef það er einn svona drengur illa skemmdur eftir áföll og einelti, hvað geta þeir þá verið margir í viðbót.  Hvað eru margir sem gætu snappað bara ef eitthvað eitt fer ekki eins og þeir ætlast til?

Hvað getum við gert til að koma í veg fyrir svona.  Hvernig getur það farið alveg fram hjá öllum aðstandendum að barn sé svona sjúkt?  Ég er ekki að deila á fjölskylduna hans, heldur einugis að velta þessu fyrir mér.  Af hverju sjáum við ekki hvað er að?  Af hverju grípum við ekki inní fyrr?

Af hverju náum við aldrei að koma í veg fyrir eineltið?  Ég hef aldrei heyrt dæmi um að það hafi tekist.  Það eru fullt af skólum með alls konar fínar stefnur sem þeir vinna eftir en ég hef því miður aldrei heyrt söguna af barninu sem lenti fyrir einelti og það var tilkynnt, tekið á því og upprætt.
Ég hef aftur á móti dæmi um að barn sem hafi lent fyrir einelti og flutti og skipti um skóla fór að blómstra.  Ekki var það af því að skólayfirvöld tóku á eineltinu því það gerðu þau ekki.
Ég hef líka heyrt dæmi um barn sem lenti fyrir einelti, ákvað á eigin spitur að skipta um skóla og blómstraði en ekki var það af því að skólayfirvöld tóku svo vel á eineltismálinu, ó nei.

Það virðist nefnilega svo mikið púður fara í að ræða við barnið sem lendir í eineltinu í stað þess að taka á þeim sem leggja í einelti.  Hef meira að segja heyrt að fórnarlambið hafi nú gert þetta og hitt sem hafi boðið uppá......... 

nei í alvöru ekki árið 2010, við erum ekki að hugsa svona þá.  Við getum þá alveg eins kennt fórnarlambi nauðgunar um nauðgunina því það hafi verið í svo stuttu pilsi.  En við gerum það ekki.

Ég vildi óska þess að það færi einhver af stað með samtök eða eitthvað sem myndi einbeita sér að því að kenna okkur foreldrum ýmislegt um eineltið og um notkun tölvuleikja.  Því það er annað sem getur brenglað svona, eins og með Gunnar, hann lokaði sig af við tölvuna og þar var hann allt annar karl en úti á götu og á einhverjum tímapunkti verður raunveruleikinn í tölvunni því þar á hann betra líf en utan hennar.  Þar er hann stór kall sem borin er virðing fyrir en ekki utan hennar.  Hvað höfum við ekki oft heyrt fréttir að foreldrar þurfi að kalla til lögreglu af því að drengirnir þeirra hafi gengið berseksgang af því að tölvan var tekin af þeim.

Þetta er umhugsunarefni og spurning hvað getum við gert, til að koma í veg fyrir þetta.

Þangað til næst,
Ykkar Kristín Jóna

Það er svo skrítið hvað það hefur mismunandi áhrif á okkur hvort við vinnum eða töpum.

Ég man svo vel eftir fyrstu skiptunum sem konur hittust til að berjast fyrir jafnrétti.  Man eftir laginu sem var sungið og sé sum andlit fyrir mér.

Enn og aftur er fámennur hópur fólks að rífast um það hvort kenna megi börnunum okkar kristnifræði.  Hvort prestar megi koma í leikskólana og kenna börnunum bænirnar sínar og segja þeim frá Jesú.

Við mæðgur fórum saman í kolaportið í dag því mig langaði svo mikið að skoða hatta og þess háttar fyrir stúdeómyndatökur af börnum.

í því hvað það er sem veldur því að foreldrar barna í fótbolta eru svona hörð á því að þau megi aldrei sleppa æfingu.

Eru það þjálfararnir sem útiloka þá þessi börn sem myndu ekki koma á allar æfingar, eða eru allir með Eiðs Smára drauma í hausnum. 

Ég hef lent í rimmu við foreldra út af því að þeir vildu ekki samþykkja vinahópa í skólanum því strákarnir þeirra voru á æfingum 4-5 daga vikunnar og þá væri bara enginn tími til að fara í vinahóp einu sinni í mánuði.  Bíddu allir virkir dagar í æfingar og það má ekki sleppa einni æfingu í mánuði til að taka þátt í því að bæta líf nokkurra einstaklinga sem eiga fáa eða enga vini.

Eins hef ég heyrt að það sé slæmt að hafa fótboltaæfingar á sunnudögum og væri betra ef þær væru á laugardögum ef fólk vildi fara út úr bænum.  Bíddu við förum út úr bænum alla föstudaga á sumrin svo það er nú eins gott að Mirran æfi ekki fótbolta því hún þyrfti að taka frí allar helgar á sumrin.

Ég hef alltaf haldið að þegar börn eru á aldrinum 6-12 ára, þá eigi íþróttaæfingar að vera leikur og eitthvað skemmtilegt.  Eftir 12 ára aldurinn geta krakkarnir sjálfir tekið ákvörðun hvort þau séu tilbúin að fórna svo og svo miklu fyrir það sem á að vera áhugamál og leikur en verður miklil vinna á þessum tíma.

Ég hef alltaf haldið einmitt að það að æfa íþróttir væru áhugamál.  Ég sæi mig í anda ef ég tæki mitt áhugamál svona eins og ætlast er til að lítil börn taki sín. Allir dagar vikunnar sem færu í þetta og allt annað látið sitja á hakanum á meðan.

Nei, ég er voða fegin að þetta er ekki svona í handboltanum eða körfuboltanum og af því að það eru körfuboltaæfingar 4 sinnum í viku þá leyfi ég Mirrunni að sleppa einni, því mér finnst þetta of mikið. Hún er í skólanum til 14.30 og á mánudögum kl. 16 er Mosinn (félagsmiðstöðin í skólanum), þriðjudögum kl. 16 körfuboltaæfing, miðvikudögum kl. 17 körfuboltaæfing, fimmtudögum kl. 16 körfuboltaæfing, frí á föstudögum, laugardögum kl. 12 körfuboltaæfing, frí á sunnudögum.  Svo ef ég leyfði henni aldrei að sleppa æfingu þá gæti hún nánast aldrei leikið við vinkonu sína sem er ekki í körfuboltanum, eða bara farið heim og viljað hanga einn dag og gera ekki neitt.  Nú svo eigum við eftir að ræða hvenær á að gera heimanámið, því það er ekki gert eftir kvöldmat þegar allir eru orðnir þreyttir og sjónvarpið líka byrjað og farið að fanga athyglina.

En ég trúi ekki að ég sé eina manneskjan með þessar skoðanir, þó mér finnist ég alltaf vera ein á báti þegar ég ræði þetta við aðra foreldra.  (verð reyndar að segja að það eru yfirleitt foreldrar barna í fótbolta)

En í dag skín sólin og Mirran er að spá í dobbla pabba sinn í hjólreiðatúr áður en hún skellir sér á körfuboltaæfingu. Frábær dagur til þess.

Ég aftur á móti tek fótboltadæmið á þessa helgi og verð á fullu í áhugamálinu mínu en læt reyndar ekkert annað sitja á hakanum því ég stýri þessu sjálf.

Ætla sem sagt að taka myndir af fullt af börnum og reyndar nokkrum fullorðnum líka og er komin á fullt að hanna og gera jólakortin.

Þangað til næst,

Ykkar Kristín Jóna

Nei, það er sko engin leti hér á heldur bara mikið að gera í vinnu, áhugamálum og gestagangi.

Ég er búin að vera að velta fyrir mér undanfarið hvernig sjónvarp, vídeó, tölvur og tölvuleikir geta farið með viðkvæma barnssál.

Jæja, ætli það sé ekki kominn tími á blogg, þ.e. ef ég get það fyrir syfju. Ég er nefnilega búin að eiga í einhverju svefnveseni og sef nánast ekkert á nóttunni (alla vega á mínum mælikvarða), er hundþreytt í vinnunni en svo alveg þokkaleg um kvöldmat og frameftir.  Skil þetta engan veginn.

Fékk fullt af frábærum ráðleggingum hjá vinnufélögunum í dag, 1. Taka eina ibufen og eina panodil fyrir svefninn.  2. Drekka einn bjór.  3. Drekka hvítvín eða jafnvel eitthvað sterkara.  3. Drekka flóaða mjólk.  4. Sofa í Ástrósar rúmi.  5. Jafnvel bara sofa hjá Jakobínu.
Allt mjög góðar ástæður og svo var bara talað um að hætta einu atriði í einu til að trappa sig niður og þá spurði ég bara:  En hvað ef ég get ekki hætt að sofa hjá Jakobínu?  Hvað segir Þráinn þá?

Nei að öllu gamni slepptu þá er þetta ekkert grín og ég veit að maðurinn minn er með áhyggjur af mér, því þetta er svo ólíkt mér sem hef alltaf getað sofið hvar sem er og hvenær sem er.  Þótt ég hafi lagt mig kemur það ekki að sök þegar ég ætla að fara að sofa um kvöldið en núna... úps, botna bara ekkert í þessu.
Kannski er bara eitthvað að taugakerfinu sem ég átta mig ekki á, kannski er ég bara að verða gömul.  Alla vega, ef ég er orðin gömul þá langar mig ekkert endilega að vera gömul og þreytt.

Skólinn er byrjaður hjá Mirru Skottu og það lítur allt mjög vel út, þrátt fyrir að hún fengi ekki að skipta um skóla.  Hún er jákvæð og félagslega lítur þetta bara vel út.  So far, so good.  Það verður svo bara að koma í ljós hvernig veturinn verður.  Skóladagurinn verður talsvert lengri núna en áður og mér finnst ég loksins vera að sjá stundatöflu, ekki bara eitthvað "heimakrókur" og þess háttar orð sem eru ofar mínum skilningi.  Kannski hún fari að fá einkunnir líka ekki bara umsagnir, mér finnst svo erfitt að átta mig á því hvar hún stendur í námi ef ég sé ekki 8,5, 9 eða 10.  Já, ok þó það fari niður í 8 en neðar sættum við okkur við ekki ef hún er dóttir mín.

En jæja ætla að njóta þess að vera ein heima í kvöld, Ástrós Mirra er í sundi með vinkonu sinni og Þráinn á leið á fund.  Já, Þráinn talandi um hann, hann er bara ekki búinn að vera memm í svolítinn tíma eða síðan hann fór í framboðið og fékk alveg lausan tauminn frá mér en ég gleymdi víst að herða á taumnum aftur en það var reyndar gert í gær og hann lofar að fara að vera memm aftur.  Hlakka til.

Þangað til næst,
Ykkar Kristín Jóna

Ps. Þó Þráinn sé ekki búinn að vera memm þá er hann alveg búinn að vera góður við mig og gaf mér til að mynda stúdeóljós í litla stúdeóið mitt.  Takk ástin mín.

Nú þurfum við bara að taka þessa frábæru fjölskyldumynd sem ég var búin að plana.

KJG

Þessi skvísa mætti í myndatöku með nýju ljósunum. 

jæja þá byrjar hið árlega reiðnámskeið hjá Mirrunni á morgun.  Hún var svo heppin að Konný frænka hennar gaf henni leðurhestahanska svo hún ætti að geta haldið í tauminn.

Við erum einnig búin að fá svar frá skólanum og hún fær ekki að skipta um skóla að þessu sinni, þar sem bekkirnir eru þegar of stórir í Hvaleyrarskóla.  Við ætlum því bara að vinna vel í hennar málum í vetur og vona allt hið besta.  Hún var auðvitað mjög vonsvikin en sagði að við þyrftum samt ekki að hafa áhyggjur.  Týpískur krakki að hugsa fyrst um hvernig foreldrunum líði og svo hvernig honum sjálfum líði.

Ég átti fríhelgi núna og sendi feðginin í bústaðinn þar sem þau áttu frábæra helgi en ég fór varð gay for a day og skrapp með Konný systir og Silju að taka Gleðimyndir.  Skellti mér svo í fertugsafmæli í gær líka til Caroline og það var mjög notarlegt.  Svo var ég bara ein heima, svaf ein í rúminu í 2 nætur (dásamlegt) og fór svo með ömmu í bíltúr í dag til mömmu en Þráinn og Mirran skelltu sér í afmæli til Daggarinnar og allir voða glaðir og ánægðir.

  

Stefnan tekin á fjölskyldumynd á eftir og notalegheit.

Vinnuvika ný á morgun og vonandi að það fari að verða eitthvað að gera, ómögulegt þegar manni leiðist í vinnunni.

Já og by the way, ég er orðin blond again og vá hvað það er þægilegt, nú þarf maður ekki lengur að vera eitthvað gáfulegur oþh.  Getur bara verið eins og maður er.  Vá, þetta var nú bæði sagt fyrir blondínuna og gay stelpuna.

Þangað til næst,
Ykkar Kristín Jóna

Við fórum í gær, með Konný, Markúsi og Zorro í dagsferð til Flateyjar og hringinn í kringum Snæfellsnesið.

Það var vaknað kl. 4,50 og liðið skellti sér á fætur og vorum við komin út úr húsi kl. 5.30. Fórum á N1 og nestuðum okkur upp og hittum svo Konný og co. uppí Grafarvogi hjá mömmu.

Markús var dræver allan tímann og stóð sig vel.  Við vorum nú dálítið syfjuð til að byrja með en tilhlökkunin kom í veg fyrir að einhver lagði sig í bílnum.

Markús stillti Garminn og hann sagði að við ættum að vera komin á Stykkishólm kl. 8,02 og ég get svo svarið fyrir það að það stóðst uppá mínútu.

Við skelltum okkur svo í ferjuna Baldur sem siglir á hraða snigilsins þarna á milli Stykkishólms og Flateyjar. Ég skil mætavel að Eyjamenn hafi ekki verið hrifnir af því þegar þessi bátur var látinn leysa Herjólf af, á leiðinni Þorlákshöfn - Vestmannaeyjar. Þetta er ágætisskip fyrir þessa leið, fyrir utan siglingahraðann en mig grunar að hann sé nú tilkominn vegna sparnaðar á olíu en ekki getu skipsins.

Jæja við komum til Flateyjar á settum tíma og skiptum okkur í tvö lið, strákarnir ákváðu að fara í ferð með leiðsögumanni en við stelpurnar ákváðum að fara þetta á okkar hraða og vilja.  Það er frekar óþægilegt að vera í hópi með mikið af fólki og hafa ekki tíma til að stoppa og taka myndir eins og manni sýnist.  Reyndar sýndist okkur svo að við höfum farið hraðar yfir þetta en strákarnir en þetta var bara æðislegt.  Ég hefði alveg verið til í að stoppa þarna í ca. 4 tíma en 9 tímar hefði verið allt of mikið.  Það eru bara tvær ferðir á dag frá Flatey og það er kl. 13.15 eða kl. 20.  Dálítið langur tími þarna á milli.  Hefði mátt setja á  einhverja milliferð.  Eins líka að þurfa að vera komin á Stykkishólm kl. 8.30 þýðir að það þarf að leggja svo snemma af stað úr bænum, og ég reikna nú með að flestir séu að koma þaðan sem fara í eyjuna.

En Flatey er ofboðslega falleg eyja og ég held að þetta sé svipuð upplifun og að koma til Færeyja og þangað hefur mig alltaf langað að fara.  Falleg hús og pínu eins og tíminn hafi stoppað þarna um miðja síðustu öld.  Æðislegt.

Aumingja Zorro lenti nú í hremmingum í eyjunni, því það réðust á hann 4 kindur og þær ætluðu ekki að gefa neitt eftir, þær ætluðu að rífa hann í sig.  Þráinn tók eitt lamb upp og grýtti því út af veginum og það var fullt af fólki þarna að hjálpa okkur að reyna að reka þessar rolluskjátur í burtu en eins og ég sagði, þær ætluðu ekki að gefast upp.  Ekkert smá ráðríkar svona rollur sem alast upp í nálægð mannsins í einangrun á svona eyju.

Jæja eftir Flatey, keyrðum við hringinn um Snæfellsnesið og uppgötvuðum einn stórkostlegasta stað ever. Skarðsvík, þar er ljós sandur og blár sjór, algjört æði og þangað vil ég fara aftur og stoppa lengur.

Eins var óskaplega falleg á Grundarfirði en Ólafsvík er ekkert spennandi staður að mínu mati.  Svo eru Arnarstapi og þarna sunnanvert mjög fallegt.  Við vorum bara orðin þreytt og svöng þarna í restina og veitingastaðir þarna eru ekki að okkar skapi.  Fínn staður á Arnarstapa þar sem máltíðin kostar 3.500 og enginn barnamatseðill svo mér fannst það heldur dýrt fyrir okkur 3.  Þar var okkur bent á stað á Hellnum en þegar þangað var komið var bara hægt að fá kjúklingaböku eða súpu fyrir 2.000 kall á mann sem mér fannst bæði of dýrt miðað við hvað þetta var og ekki nægur matur í því.  Enduðum gloghungruð á hamborgarasjoppu í Borgarnesi og fórum södd út og þar kostaði rétt um 3.000 krónur fyrir okkur 3, spöruðum talsvert á því.

Næst þegar ég fer þarna Snæfellsnesið þá ætla ég að taka öfugan hring miðað við það sem við gerðum í gær, því þá endar maður á Ólafsvík, Grundarfirði eða Stykkishólmi og þar er hægt að fá sér að borða alls konar mat.

Vorum síðan komin heim uppúr kl. 23 og vel sæl og þreytt eftir frábæran dag.

Ég er alveg á því að taka fleiri svona daga, þe. vakna snemma, skoða sig um og njóta staðarins án þess að vera að hafa fyrir því að tjalda og vesenast með það.  Fara bara svo heim og sofa í sínu rúmi og slappa af daginn eftir.  Dásamlegt.

Takk Konný, Markús og Zorró fyrir frábæran dag.

Þið getið svo notið myndinna frá bæði mér og Konný á flickrinu okkar.

http://www.flickr.com/photos/kristjona/

http://www.flickr.com/photos/lubbakonsa/

Þangað til næst,
Ykkar Kristín Jóna

Ég veit ekki hvort það sé gott eða slæmt þegar hringt er í mann af því að það er svo langt síðan ég hafi bloggað og viðkomandi varð bara að heyra í mér í staðinn.  Það má náttúrulega ekki vera þannig að fólk þurfi ekki að hringja í mann af því að maður bloggar og það sé hægt að fá fréttirnar þar. 

En ég ætla reyndar ekki að hætta að blogga enda gerist fullt fleira en það sem er skrifað hér.

Ýmislegt hefur nú gerst síðan síðast.  Við erum búin með sumarfríið, Klara sys er flutt og Maddý tengdó lenti inná spitala á Húsavík.  Ansi er hún langt í burtu frá okkur þegar eitthvað svona gerist en það finnst ekkert að hjartanu í henni, hún fékk ekki blóðtappa í lungun en þeir eru enn að rannsaka hvað er/var að henni.  Vonandi að eitthvað komi í ljós því hún var svo sannarlega veik þegar hún var flutt með sjúkrabíl frá Raufarhöfn til Húsavíkur.

Góðan bata kæra tengdó.

Ástrós Mirra er búin að vera með mér alla vikuna í vinnunni og við alveg þokkalegar vinkonur en þó finn ég að við erum búnar að vera allt of mikið saman í fríinu og Þráinn svona meira stikkfrí.  Nú er mig farið að langa að vera stikkfrí og ég fæ það ábyggilega eina helgi í ágúst. 

Ég var að panta með Herjólfi til Eyja á mánudeginum um þjóðhátíðina og öllum finnst ég náttúrulega stórskrítin en málið er að ég ætla að skutla Mirruskotti til Eyja og fara svo sjálf til baka klukkutíma seinna því Konný er búin að bjóða henni að vera hjá þeim í vikutíma.  Það er æðislegt.  Svo fer hún (Mirruskottið) á reiðnámskeið 9. ágúst svo hún fer að hætta að vera með mér í vinnunni en hún kýs það frekar en að vera heima og reyna að hittta á einhverja krakka.

Talandi um krakka og þess háttar, þá erum við búin að ákveða að prófa að sækja um fyrir hana í Hvaleyrarskóla aftur,  hún er bara ekki að finna sig  hér í Hraunvallaskólanum og hefur ekki eignast neina vini nema Söru og er svo mikið ein.  Við vonum bara að skólayfirvöld taki vel í þetta og samþykki umsóknina hennar og þá vonum við að henni eigi eftir að líða betur.

Hún er búin að vera að segja mér meira í sumar hvernig lífið hjá henni hefur verið í vetur og það er ekki gott sem ég er að heyra.  Ástæðan fyrir því að ég hef ekki heyrt þetta áður er að ég geri svo mikið mál úr hlutunum og því segir hún mér ekki alltaf allt.  Og svo skil ég ekki vel krakka á hennar aldri. En þetta er svo sem ekkert til að djóka með því það er auðvitað ekki gott að ganga í skóla og eiga enga vini.  (eða nánast enga)

Við erum að fara mjög snemma að sofa í kvöld því stefnan er tekið á Flatey kl. 5.30 í fyrramálið.  Fyrramálið, þetta er bara hánótt en við getum kúrt í bílnum, við ætlum með Konný og Markúsi því okkur hefur öllum langað svo í Flatey og nú skal verða af þessu.

Hlakka svo til.

Þangað til næst,
Ykkar, Kristín Jóna

Já hvað er búið að gerast síðan síðast?  Humm, éta, sofa, leika sér en ekkert sólbað.  Ég veit að ég er ekki mikið fyrir sólböð en ég hefði samt verið til í að þurfa að setja upp sólhlífina mína en hef ekki þurft að gera það hingað til en við erum samt alveg sátt, getum þá bara staðið undir nafni sem nördafjölskyldan og setið hvert með sitthvora fartölvuna hér í bústaðnum, því Þráinn fór og keypti sér eina litla tíutommu um daginn, svo nú erum við öll með eitt stykki í fanginu.  þetta er ótrúlega sniðugar þessar litlu tölvur og útrúlega auðvelt að skrifa á þær og allt.  En hann mun nú oftast hafa hana tengda við stóra skjáinn heima og vera með lyklaborg og mús við en svo er þægilegt að gera tekið hana með sér á fundi oþh. nú og í bústaðinn.

Það er búið að klæða háaloftið að innan með hvítum plötum svo það er orðið ansi huggulegt þar og Mirran svaf þar uppi í nótt. Ég var nú eitthvað stressuð yfir því en veit ekki af hverju og hún skilur það alls ekki svo líklega hefur bara farið vel um hana.  Þetta er svona dyngjan hennar.  Ég stakk uppá því við hana að skíra loftið Mirruloft en henni finnst komið nóg af Mirruþetta og Mirruhitt sbr. Mirrunet, Mirrukot osfrv.  svo hún ákvað að þetta háaloft héti Krakkaloft og er það samþykkt.

Nói er búinn að vera á vaktinni 24/7 síðan villikötturinn kom hérna og er enn.  Hann var úti rétt áðan og ég heyrði allt í einu svo furðuleg hljóð svo við hlupum út og þá var skvísan komin og minn ekki ánægður, við rétt náðum honum inn og nú hoppar hann glugga úr glugga til að athuga aðstæður.  Það er sem ég segi, þetta er enginn venjulegur köttur hann NÓI KÓNGUR.

Þráinn formaður þurfti að skjótast í bæinn og slökkva elda í Leikfélaginu en það er allt að sjóða upp af því að hann er í sumarfríi, nei djók, en það kom upp vandamál og ég sagði honum bara að fara í bæinn og leysa þetta og koma svo aftur frekar en að vera kannski með áhyggjur af þessu í marga daga svo við Mirruskott erum bara tvær hér með Nóa og höfum það huggulegt í rokinu.

Við skruppum þó í smá ævintýraferð í dag og prófuðum nokkra afleggjara sem við vissum ekki hvert láu og enduðum á að mynda fallega hesta og svo gerði ég eitt sem ég er búin að hafa í huga lengi og það er að keyra niður að Miðfelli og mynda það.  Síðan var bara legið uppí að horfa á Tvo and a half man, klárum syrpuna áður en við förum að sofa í kvöld.

Þemað núna er Villt og hér eru nokkar myndir af villtum gróðri við bústaðinn okkar sem ég tók í gær.

 

Þangað til næst, 

Ykkar Kristín Jóna

sem er ekki með allt á hreinu,eða þannig.

Við fórum í ferðalag um daginn, á  Seljalandsfoss, Reynisfjöru og Vík í Mýrdal allt vegna þess að Iceland Inspired ætluðu að vera með risatónleika á Seljalandsfossi um kvöldið.  Það var ekkert sérstakt veður en spáði enn verra daginn eftir svo við ákváðum að þetta yrði bara fín ferð.

Sem hún og var.  Ótrúlegt hvað ég náði fínum myndum miðað við öskurokið sem lá yfir öllu suðurlandi þennan daginn og líklega lá þetta yfir eyjarnar líka, því vindhraðinn var svo mikill.  Mig langar nú aftur í Reynisfjöruna í betra veðri því hún er algjört æði, fallegt berg, fallegir steinar í fjörunni og ég get ímyndað mér að hægt sé að stoppa þar heillengi.

           

          

En svo fórum við til baka til að sjá hvernig veðrið var við Seljalandsfoss þegar kvöldaði því tónleikarnir áttu að vera kl. 21 en okkur grunaði að það gæti verið óþægilegt að vera þar í annað hvort grenjandi rigningu eða öskuroki.  Við komum þangað kl. 19 og þar var enginn.  Við keyrðum inn dalinn og enn var enginn en öskurokið lá yfir öllu þarna svo við ákváðum að sleppa þessum tónleikum en vorum búin að eiga frábæran dag á suðurlandi.  Svo þegar ég setti inn á fésbókina stöðu að ég hefði verið alein á Seljalandsfossi, þá fékk ég athugasemd að tónleikarnir ættu reyndar að vera daginn eftir.  Ég fór á röngum degi en sem betur fer, því daginn eftir var bara brjálað veður og tónleikarnir fluttir inn í miðborg Reykjavíkur.

Nú er búið að smíða og festa stiga uppá háaloftið okkar svo ekki þarf lengur að lyfta upp þeim krökkum sem langar í dyngjuna þar.  Við ætlum að setja eitthvað í loftið þar svo það líti betur út því Mirrunni finnst bara gaman að vera þarna uppi.  Nói fer meira að segja til hennar og stökk sjálfur niður í gær, held reyndar að hann hafi meitt sig aðeins þegar hann stökk, því þetta er yfir 2 metrar sem hann stökk.

Svo gerðist nú ævintýri áðan  Nói var bundinn úti og var eitthvað að narta í tréið mitt hér uppi á palli og inni að tölvast þegar ég heyri svo skringileg hljóð í honum og fer út að athuga með hann.  Þá er hann búinn að vefja ólinni í kringum í blómapottinn og ég reyni að fá hann til að labba hringinn í kring til að losa sig þegar hann allt í einu kvæsir þvílíkt og kryppan upp og bara allt í gangi, ég skil ekkert í hvað sé að kettinum þó hann sé fastur en lít til hliðar og sé þar annan kött, litla læðu marglita sem er bara að spóka sig í sveitinni.  Vá lætin voru þvílík að Þráinn og Ástrós Mirra vöknuðu og komu hlaupandi hingað fram, ég náði að taka Nóa úr ólinni og setja hann inn án slysa en Ástrós Mirra fór út að reyna að reka hinn köttinn í burtu og situr uppi með klór á handlegg og fæti.  Ég verð nú að segja það að ef lausaganga hunda er bönnuð, þá myndi ég telja að lausaganga katta væri líka bönnuð, sérstaklega á svona viðkvæmum stað fyrir fuglalífið oþh.  En það er nú bara ég.

Vona alla vega að þessi köttur láti okkur í friði svo Nói geti nú farið á pallinn eins og hann er vanur.

Þangað til næst,
Ykkar Kristín Jóna