mirrusögur
Sögurnar hennar Ástrósar Mirru
Ástrós Mirra skrifar ansi skemmtilegar sögur í heimanámi í skólanum, okkur skilst að það sé algengara að krakkar á hennar aldri skrifi tvær, þrjár línur en hún á það til að skrifa allt að þrjár blaðsíður og myndskreyta.
Hér ætlum við að birta sögurnar hennar.
Sumarfríið mitt
Skrifað í byrjun hausts 2008.
Ég fór upp í sumarbústað og fann mús sem var undir pallinum og náði henni og Sara fór með.
Viðtal við Auði ömmu 68 ára.
tekið og skrifað í byjun okt. 2008
ÁM: Hvað var öðruvísi þegar þú varst lítil?
AK: Ekki strætó.
ÁM: Hvernig var skólinn?
AK: Húsið var úr steinum (hlaðið).
ÁM: Hvernig var uppföðin í skólanum?
AK: Það sátu allir einir við borð og stól.
ÁM: Hversu langur var skólinn?
AK: Frá kl. 8 - 12.
ÁM: Hvað var skólaárið langt?
AK: Skólinn byrjaði í sept. og var fram í mai
ÁM: Hvenær byrjaðir þú að vinna, fyrsta starfið þitt?
AK: Þegar ég var 12 ára, þá fór ég til konu í jólafríinu og átti að þrífa fyrir hana
ÁM: Hvernig var heimilið þitt
AK: Húsið var 3 hæðir, risastórt steinhús með járnþaki og eitt klósett fyrir allt húsið niðrí kjallara
ÁM: Hvað bjuggu margir á heimilinu?
AK: Við vorum 4 í minni fjölskyldu, en það bjuggu 15 manns í öllu húsinu
ÁM: Hvað voru mörg herbergi í þinni íbúð?
AK: 4 herbergi og eldhús
ÁM: Hvernig var maturinn?
AK: Alveg eins og í dag en borðað meira af fiski
ÁM: Voru nammidagar?
AK: það var ekki mikið hægt að fá nammi og ekki heldur epli og appelsínur nema á jólunum
ÁM: Hver var uppáhaldsmaturinn þinn?
AK: kjöt í karrý
Og þá þakkaði Ástrós Mirra ömmu sinni kærlega fyrir viðtalið sem var tekið vegna þess að þau eru að læra um lífið í byrjun 20. aldarinnar.
Texti við myndasögu
Þau eru að pakka í bílinn því þau eru að fara í útilegu.
Þau eru að fara. Æ, æ bílinn bilaði og þá þarf pabbinn að fara að laga bílinn. En svo nær hann að laga bílinn.
Svo eru þau komin og þá fara þau að tjalda og leika sér.
Umferðin
Einu sinni um morgun voru Óli og Ása að fara í leikskólann og pabbinn Páll og þau voru að verða of sein í leikskólann og Páll þurfti að skafa.
Þegar hann var búinn að búinn að skafa smá þá kíkti Páll á úrið sitt, þá var klukkan korter yfir átta og þau áttu að fara í leikskólann klukkan átta en þá varð Páll svo æstur og með krakkana í leikskólann. Svo var hann kominn langt og þá kom rautt ljós hjá þeim og hann það ekki og grænt hjá hinum og það varð árekstur.
Vetrarfríið
Ég fór til frænku minnar og fór í sunda og það var gaman.
Uppáhaldsárstíðin.
Uppáhalds árstíðin mín er vetur. Vetur er snjót og í snjó er hægt að fara í brekku og renna sér á sleða.
Jólasaga
Einu sinni var lítil stelpa sem heitir Dísa og hún bjó úti í sveit og það var 23. des. og það var kvöld og Dísa átti að fara að sofa og hún fór að sofa. Svo klukkan 5 um nótt hrökk hún upp og heyrði hrikaleg læti inni í eldhúsi og hún læddist inn í eldhús og sá jólasvein sem heitir Ketkrókur. Og svo kíkti hún upp á þak og sá sleðann og hreindýrin með risa hornin og svo sagði Dísa, Vááá, og þarna er risapoki sveinka og langaði að sjá betur og þarna er Rúdólfur með rauða nefið og svo kom Ketkrókur og þá faldi Dísa sig í pokanum og hún fór með jólasveininum til álfanna og sást aldrei aftur.
Ti end.
